Sigara dumanıyla ışığın aşkı içindi bu gece. Bir mum ışığına kayıyordu gözlerim, bir sigara dumanıma. Düşünmek haddim değildi. Saygısızlıktı. Sadece sonsuz bir aşka şahit olacaktım. Sadece izliyor ve sebepsizce birleşimlerine odaklanıyordum. Düşünmek istiyordum. Hissetmek istiyordum. Nafile… Ruhumun bedenimden süzüldüğünü hissediyordum. Gecenin matemine kapılmıştı ruhum. Hayal kurmak da az geliyordu bu aşka. Birleşimdi anlamı. Nefesimi kesen bir aşktı bu. Her geceyi süsleyen bir aşktı. Topluyordu üzerine tüm dikkatimi. Suskun ve yalnız bir gece. Ve benim sayemde gerçekleşmiş bir aşktı bu.Sonsuz… Şehvetli… Kendimi bırakmıştım zamana. Aşk’a bırakmıştım… Sigaramın yanışını izliyordum, amacı vardı. O ışığa ulaşmaktı. Karanlık gecede kendisini gören tek bir ışıltıya ulaşmaktı, dokunmaktı, sessiz ve yavaşça. Sarhoş edercesine. Ben bir sigara dumanıydım. İzleyenime zarar veriyordum. Ama o ışığım için var olmaya devam ediyordum. Sen mum ışığıydın. Sen olmadan ben ışığa doğru süzülsem de ruhu ele geçiremiyordum. Beni var eden sendin.
Sen gidersen eğer aşkla süzülemez dumanım. Kanımda dolaşır yolunu şaşmışcasına. Işığını kabullenemez. İzleyenlerini etkileyemez. Beni mest  edemez.
Düşünmeye başladığım anlardı. Hissetmek yol almıştı inatla. Sigaram hala o ışığa ulaşırken, var oluyordum. Beynim odağını değiştirmişti. Susuyordum. Yalnızlığa ihtiyacım vardı. Korkuyordum istemsizce. Çelişkilerim de boğuluyordum. Boğuluyordum sonu gelmeyen birçok şeyle. Ve suskunluğa bırakıyordum geceyi. Bu aşkı hiç söndürmeden geçirecektim düşündüğüm vakitlerimi. Boşluğuma anlam yüklemek sevdamdan farksızdı. Bu aşkı kutsallaştırarak hislerimi tatmin ediyordum. Ve geceye bir şarkı bırakıyordum. Kirli beyaz kedi…