Üç gün oldu aklımdasın.
Üç lokma girmedi ağzıma inan.
Rüzgârların çarptığı kapılar kadar sert bir yüzüm varmışçasına
Ne şiddettir böyle
Bir sağa
Bir sola
Esip duruyorsun..?
İnadın kurusun,
Huyun batsın,
Canın çıksın,
Diyebilir miyim sana hiç?

Öyle biri de değilim zaten.
-Bilirsin sen de –
Ne tadım kaldı ağzımda
Ne de tuzum heybemde.
Olmasın artık bir günüm daha sensiz,
Açmasın güneşim Küpe dağının sabahında.
Çıkıp gelsen ya
Şivlilik toplayan çocukların kapımı çaldığı saatte.
Bakarsın yine gün doğar
yüzüme kapanan kapıların eşiğinden.
Engel mi var sanırsın yolunda,
Setler mi kaldı zannedersin önünde?
Yapma!
Etme!
Gitme!
Koyma ellerin nasırlı avuçlarına beni.