Üç gün oldu aklımdasın
Üç lokma girmedi ağzıma inan
Rüzgârların çarptığı kapılar kadar sert bir yüzüm varmışçasına
Ne şiddettir böyle
Bir sağa
Bir sola
Esip duruyorsun…
İnadın kurusun
Huyun batsın
Canın çıksın
Diyebilir miyim sana hiç?

Öyle biri de değilim zaten
– Bilirsin sen de –
Ne tadım kaldı ağzımda
Ne de tuzum heybemde
Olmasın artık bir günüm daha sensiz
Açmasın güneşim Küpe dağının sabahında
Çıkıp gelsen ya
Şivlilik toplayan çocukların kapımı çaldığı saatte
Bakarsın yine gün doğar yüzüme kapanan kapıların eşiğinden
Engel mi var sanırsın yolunda
Setler mi kaldı zannedersin önünde
Yapma
Etme
Gitme
Koyma ellerin nasırlı avuçlarına beni…

Paylaş
Önceki İçerikLEYLA
Sonraki İçerikSevgili Dost 7 (Mektup)