Bir geceden bir sabaha…
Çaresiz duygularım.
Anlamsız kapanışlarım.
Sonu gelmez düşüncelerim.

Yalnızlık mı bu ?
Bedel mi ?
Oysa sadece sevdiklerim.
Beklentilerim, boynu bükük.
Tebessümler, sahte.

Bir yaz günü hayallerim,
Yemyeşil ağaçlar altında.
Rengarenk çiçekler,
Ötüşen kuşlar…
Sefalette olsa biraz huzur,
Biraz doğa, biraz aile,
Biraz ekmek, biraz çay.
Yüzlerde içten gelen tebessüm.

Uyandığım sabahım,
Dört duvar arası.
Dumanaltı oda.
Anason kokusuna bürünmüş, kırık hayallerim.
Çocukluğum titreyen ellerimde.
Gözlerim açılmıyor.
Hayal kurmak, umut etmek, doğadan huzur dolmak.
Hepsi bir masaldan alıntı.
Bomboş tükenmiş hayatım.
Sevgisiz yüreğim.
Huzursuz evim.

Bir geceden bir sabaha…
Bir kez daha büyümüş küçük kız.
Bir kez daha kuş olup uçan umudu dahil etmiş kaleme.
Bir kez daha kaldırmış kadehini,
Paramparça olan çocukluğu ardından.
Son kez mi bilinmez.

Uzak olan huzura inmez artık kadehim,
Dinmez gözyaşlarım.
Toparlanmaz kalemim.
Umudum en büyük desteğini kaybetmiş.
Yeşermez artık bahçem.
Bir akşamüstü oturup eşsiz sohbete,
Aile huzuruna erişemez artık yüreğim.