Aslında ne yazmam gerektiğinden ben de emin değilim, çünkü hislerimden emin olamıyorum. O’na karşı nasıl duygular beslediğimi bilmemek beni tamamen çıkmaza sokuyor. Şöyle başlamayı deneyelim; O’na karşı bir utangaçlığım yok, özgüven eksikliği hiç yok. Kendisiyle istediğim gibi konuşabiliyorum, yanında rahat davranıyorum, başkasının yanında asla yapmasam da kendisinin yanında yüksek sesle şarkı söyleyebiliyorum.

Normalde kızlardan uzak ve çekingen bir yapım vardır ama O’nun yanında kendimi rahat hissediyorum. Yani aramızda bir bağ var gibi… Bu rahat tavırlarıma kendim bile anlam veremiyorum. O’nunla olan konuşmalarımızı düşündüğümde, sanki gerçekten sevgiliyiz ve ikimiz de isim koymamışız gibi hissediyorum… Ve zaman geçtikçe, Şüphelerimde haklı olduğumun farkına varıyorum. Henüz kendi kendime kolayca itiraf edemesem de, galiba seviyorum.

Daha önce böyle duygulardan uzak tutardım kendimi. Daha ciddi meselelerle meşgul olmaya çalışırdım. Yine her şeyi bırakmış değilim ama duygusal anlamda bakarsak; O, diğer kızlara göre çok farklı. En azından benim üzerimde bıraktığı etki öyle…

Boran KUMLU

Paylaş
Önceki İçerikMüptezel
Sonraki İçerikBahtsız Bahtiyar (Öykü)

CEVAP VER