Güzelim İnsanlar

Zamanın hükmüne yenilmiş gülüşlerimiz
Eskilerden tanıdık bir sima gibi parlıyor hatıralar
Unutulmaz bir şarkı misali kulaklarımda
Hep çalan
Sonsuz mutluluk veren
Özlendikçe özlemi artan

Ah! şu güzelim insanlar
Durmadan bulsa bizi.

Yüreğimizde dolaşsa tatlı hüzünleri
Kırmazlar onlar
Dökmez yaz ortasında yapraklarını
İncitmez bizi.
Bizi biz’den yapan toprağa gömülü, samimiyet
Gökkuşağı kokuyor yüzlerimiz
Etekleriminzin ucunu sarmış çocuk kahkahaları
Nereye dönsek mavi gözler
Süt beyazı dişler
Hoş seslerden ibaret konuşmalar

Ah! Şu güzelim insanlar
Durmadan bulsa bizi.

Tutsam ellerinden çocuk, dolaşsak dünyayı
Kendimizi bulamamışken benliğimizi bulmayı
Umudu takım avuçlarımıza
Kaybolmasın neşemiz, sıralansın yıldızların başına
Gitmesin içimizden çocukluğumuz balonlarla
Gitmesin zamanla.
Gökyüzü bizim olur ardından
Kanatlanırız anılarla.

Ah! Şu güzelim insanlar
Durmadan bulsa bizi.